Leyla ile Mecnun… Bu isim üstüne şiirler, hikâyeler, öyküler, romanlar yazılmış; ama böyle bir dizi gerçekten enteresandı. Dizi yayınlandığı zamanlar çok hoşuma gidiyordu. Diziye ilk başladığı zamanlar değil, ikinci Leyla‘nın geldiği dönem başlamıştım, genel olarak internetten takip ediyordum. Bildiğim kadarıyla 103 bölüm yayınlandı; sonra dizi bittikten sonra TRT’nin yayımladığı 104. bölüm de geldi — hatta TRT, tam Star TV’de Bende Özledim varken yayına sokmuştu.
Dizi gerçekten enteresandı. İzlerken hem gülüyor, hem hüzünleniyor, hem de kafa yoracak sivri espirilerle uğraşıyorsunuz. Aslında o espriler beni bu tür yapımlara çekiyor. Aynısı Kardeş Payı‘nda da var, onu da izliyorum. Leyla ile Mecnun’da oynayan karakterler hakkını veriyordu; gerçek hayatta nasıl biri olduklarını bilmem ama dizide beni eğlendiriyorlardı.
Dizi az izlenme oranı yüzünden yayından kaldırılmıştı. Aslında mantıklı: ben bile tüm diziyi izlememe rağmen televizyon başında izlediğim bölüm sayısı elimdeki parmak sayısını geçmez — şöyle bir düşündüğümde 2–3 bölüm gibi. Fazla televizyon izlemediğimden hep böyle oldu. Ama güzel diziydi. Diğer Türk dizilerine kıyasla beni başında saatlerce oturtuyordu. Normalde dizilerde ileri butonunu çok kullanırım — sıkıcı konuşmaları, az da olsa ne olacağını tahmin ettiğim anları geçerim. Leyla ile Mecnun’da bu durumla pek karşılaşmıyordum.
Açıkçası ilk Leyla gittikten sonra seviye az düştü, yalan yok. İlk Leyla’yı yollamayacaklardı; tam ekip olmuştu, güzel olmuştu, süper olmuştu. 2. Leyla cık yakışmadı. 3. Leyla zaten boysal olarak Mecnun’u baya geçiyordu — hem yakıştıramadım, hem de o tür bir diziye komedisel olarak yakışmıyordu.
Lafı uzatmanın âlemi yok. Güzel diziydi. Eyvallah diyorum emeği geçenlere. Birkaç görsel ve videoyla sizlere veda ediyorum.
